Shloka 6
युधिष्ठिरप्रश्नः—विश्वामित्रस्य ब्राह्मणत्वकौतूहलम् | Yudhiṣṭhira’s Inquiry on Viśvāmitra’s Attainment of Brāhmaṇya
इतना ही नहीं, इस मनुष्य-लोकमें उन्होंने उस महान् कुशिक-वंशको स्थापित किया जो अब सैकड़ों ब्रह्मर्षियोंसे व्याप्त और दिद्वान ब्राह्मणोंसे प्रशंसित है ।।
ṛcīkasyātmajaś caiva śunaḥśepo mahātapāḥ | vimokṣito mahāsatrāt paśutām apy upāgataḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— «ရ္စီက (R̥cīka) ၏ သား၊ မဟာတပသီ သုနရှေပါ (Śunaḥśepa) သည် မဟာယဇ္ဉသဘင်သို့ ယဇ္ဉပသုအဖြစ်တောင် ခေါ်ဆောင်လာခံရသော်လည်း ထိုကြီးမြတ်သော ယဇ္ဉမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းကို ခံရ၏။» ဤအပိုဒ်သည် ယဇ္ဉပသုအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားသော လူတစ်ဦးကို သမာဓိရှိသော ရိသီ၏ ကြားဝင်ကူညီမှုကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးနိုင်ကြောင်းကို သတိပေးကာ၊ မေတ္တာကရုဏာနှင့် အသက်ကာကွယ်ခြင်းသည် ရိုးရာပွဲတော်ပြီးစီးရေးထက် မြင့်မားသော သီလတရားဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Ritual action is not supreme when it violates higher dharma: compassion, protection of life, and restoring a person’s dignity outweigh the mere completion of a sacrifice.
Yudhiṣṭhira recalls Śunaḥśepa, son of Ṛcīka, who was brought to a great sacrificial session as a victim; despite being treated as a sacrificial animal, he was freed from the rite—an example of righteous intervention overriding harmful ritual necessity.