Shloka 1
Gaṅgā-māhātmya: Siddha–Śilavṛtti-saṃvāda and Gaṅgā-stava (गङ्गामाहात्म्यं—सिद्ध-शिलवृत्ति-संवादः)
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ८३ श्लोक मिलाकर कुल १११३ “लोक हैं) न२्च्स्स्््तसािस्सि (9) ४२ >>
Yudhiṣṭhira uvāca | idaṃ me tattvato rājan vaktum arhasi bhārata | ahiṃsayitvāpi kathaṃ brahmahatyā vidhīyate ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ ဘာရတမျိုးနွယ်တော်မှ ဆင်းသက်သူ! ဤအရာကို အမှန်တကယ်သဘောတရားအတိုင်း ငါ့အား ရှင်းပြပေးပါ။ ဗြာဟ္မဏကို မထိခိုက်မဟုတ်သော်လည်း ‘ဗြဟ္မဟတ္ယာ’ ဟုခေါ်သော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သနည်း?”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma inquiry: moral guilt (here, brahmahatyā) is not limited to direct physical killing; Yudhiṣṭhira asks how grave sin can be attributed even when overt violence is absent, opening discussion on indirect agency, intention, complicity, and dharma-defined responsibility.
In the Anuśāsana Parva’s instructional dialogue, Yudhiṣṭhira addresses the elder authority (Bhīṣma) and requests a precise explanation about the conditions under which brahmahatyā is considered to arise, even for someone who has not personally committed harm.