Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 37
तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
पुण्याहवाचनं दैवं ब्राह्मणस्य विधीयते । एतदेव निरोड्कार क्षत्रियस्य विधीयते
puṇyāhavācanaṃ daivaṃ brāhmaṇasya vidhīyate | etad eva niroḍkāra kṣatriyasya vidhīyate ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ဗြာဟ္မဏအတွက် သာသနာရေး အခမ်းအနားသည် မင်္ဂလာဖိတ်ခေါ်သံများနှင့် ကောင်းချီးပေးသော ရွတ်ဆိုမှုများဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် က္ṣatriya အတွက်မူ ထိုရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ‘နိရောဍ္ကာရ’ (niroḍkāra) ဟူသော စစ်သူရဲဆန်သည့် အားမာန်ပြင်းထန်သော သန့်စင်အပ်နှံမှုနည်းဖြင့် ပြည့်စုံစေသည်—သူ၏ တာဝန်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that dharma is role-sensitive: the same sacred aim is pursued through different prescribed means—benedictory ritual speech for Brāhmaṇas and a forceful, martial form of consecration for Kṣatriyas—each aligned with their social-ethical duty.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on conduct and duties. Here he contrasts the appropriate religious/ceremonial observances for different varṇas, emphasizing that prescriptions vary according to one’s station and responsibilities.