Shloka 70
Aṣṭāvakra–Strī-saṃvāda: Dhṛti, hospitality, and a dispute on autonomy
अथ तं प्रमदाः प्राहुर्भगवान् प्रविशत्विति । स च तासां सुरूपाणां तस्यैव भवनस्य हि
atha taṃ pramadāḥ prāhur bhagavān praviśatv iti | sa ca tāsāṃ surūpāṇāṃ tasyaiva bhavanasya hi ||
ထို့နောက် ထိုမိန်းမတို့က သူ့အား “ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ အလေးအနက်ထားရသူ ဝင်ပါစေ” ဟု ပြောကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ထိုရုပ်ရည်လှပသော မိန်းမတို့နှင့်အတူ အမှန်တကယ် ထိုအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်လေ၏။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အပြင်ပန်းဂုဏ်ပြုမှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အဖော်အပေါင်းတို့က လူတစ်ဦးကို အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ကြောင်း—အများအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ခွဲခြားသိမြင်မှုကို စမ်းသပ်မည့် အစပြုအဖြစ်—ဖော်ပြသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how social honorifics and sensual allure can be used to invite someone into a situation; it implicitly points to the need for vigilance, restraint, and discernment (viveka) when entering morally charged contexts.
A group of women address the revered man, inviting him to enter; he then goes into that very house along with those beautiful women, setting the scene for what follows in the story.