Shloka 5
Aṣṭāvakra–Strī-saṃvāda: Dhṛti, hospitality, and a dispute on autonomy
नानाधर्मफलोपेता नानाकर्मनिवासिता: । नानानिरयनिष्ठान्ता मानुषा बहवो यदा,जब बहुत-से मनुष्य नाना प्रकारके धर्मफलसे संयुक्त होते हैं, नाना प्रकारके कर्मवश विभिन्न स्थानोंमें निवास करते हैं और शुभाशुभ कर्मोके फल-स्वरूप स्वर्ग-नरक आदि नाना अवस्थाओंमें पड़ते हैं, तब वे सहधर्मका निर्वाह किस प्रकार कर सकते हैं?
nānā-dharma-phala-upetā nānā-karma-nivāsitāḥ | nānā-niraya-niṣṭhāntā mānuṣā bahavo yadā, tadā te saha-dharmasya nirvāhaṃ kathaṃ kurvanti? |
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «လူသားများစွာသည် ဓမ္မ၏ အကျိုးရလဒ် မျိုးစုံနှင့် ဆက်နွယ်ကာ၊ မိမိတို့၏ ကမ္မမျိုးစုံကြောင့် အခြေအနေ မတူညီသည့် နေရာများတွင် နေထိုင်ရပြီး၊ ကောင်းကမ္မ မကောင်းကမ္မ၏ အကျိုးကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၊ ငရဲ စသည့် ကံကြမ္မာ မျိုးစုံသို့ ရောက်ကြသော်—သူတို့သည် ‘အတူဓမ္မ (sahadharma)’ ကို မည်သို့ အတူတကွ ထိန်းသိမ်းပြီး ပြည့်စုံစေနိုင်မည်နည်း?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical problem: since individuals experience different karmic results and destinies (heaven/hell) based on varied deeds, it becomes difficult to define and sustain a single ‘shared dharma’ applicable to all. It invites reflection on how collective obligations can be upheld amid unequal moral outcomes.
Yudhiṣṭhira poses a philosophical question in the Anuśāsana discussions on dharma, asking how people with diverse actions and corresponding results—leading to different states like heaven and hell—can jointly practice and maintain common duties (saha-dharma).