Shloka 27
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
अजरश्नामरश्रैव भविता दुःखवर्जित: । साम्यं ममास्तु ते सौख्यं युवयोर्वर्धतां क्रतु:
ajarāśnāmaraś caiva bhavitā duḥkhavarjitaḥ | sāmyam mamāstu te saukhyaṁ yuvayor vardhatāṁ kratuḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «မုနေရေ၊ သင်သည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကင်း၍ ဒုက္ခမထိခိုက်သောသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သင်သည် ငါနှင့် တူညီသော သာယာမှုကို ရရှိပါစေ။ ထို့ပြင် သင်တို့နှစ်ဦး—ယဇ္ဉပိုင်ရှင် (ယဇမာန) နှင့် ပုရောဟိတ်—၏ ယဇ္ဉကရတုသည် အမြဲတိုးပွား၍ ရွှင်လန်းစေပါစေ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames spiritual reward as freedom from decay, death, and sorrow, and links personal well-being to the flourishing of righteous ritual cooperation—patron and priest sustaining a sacrifice in harmony.
Vaiśampāyana reports a benediction: the addressed sage is promised ageless, deathless, sorrowless existence, equality of happiness with the speaker, and the continued increase of the sacrificial undertaking shared by two participants (patron and priest).