Shloka 22
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
समीक्षस्व पुनर्बुद्ध्या पापं त्यक्त्वा द्विजोत्तम । अयज्ञवाहिनं पापमकार्षास्त्वं सुदुर्मते
samīkṣasva punar buddhyā pāpaṁ tyaktvā dvijottama | ayajñavāhinaṁ pāpam akārsās tvaṁ sudurmate ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ ပိုမိုရှင်းလင်းသော ဉာဏ်ဖြင့် ထပ်မံစိစစ်လော့၊ အပြစ်ရှိသော စိတ်ရည်ကို စွန့်ပစ်လော့။ မင်း၏မိုက်မဲမှုကြောင့် မင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားသော အမှားကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီ—ယဇ္ဉ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော တာဝန်ကို တားဆီးသော လုပ်ရပ်တစ်ရပ်ကို»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges moral self-review: one should re-examine one’s actions with clear intelligence, abandon sinful intention, and recognize that deeds which hinder yajña (sacred duty and social-religious order) are serious violations of dharma.
Vaiśampāyana, as narrator, reports a rebuke addressed to a brāhmaṇa: the speaker calls him to reconsider and condemns his misguided act as a grave sin that disrupts sacrificial and dharmic practice.