निश्चक्राम पुरात् तस्माद् यथा देवपतिस्तथा । आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृप:,वे देवराज इन्द्रकी भाँति अपनी राजधानीसे बाहर निकले और यथासमय कुरुक्षेत्रमें शान्तनुनन्दन भीष्मजीके पास जा पहुँचे
vaiśampāyana uvāca |
niścakrāma purāt tasmād yathā devapatistathā |
āsasāda kurukṣetre tataḥ śāntanavaṁ nṛpaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ ထို့နောက် မင်းသည် နတ်တို့၏အရှင် အိန္ဒြာကဲ့သို့ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာ၍၊ အချိန်တန်သော် ကုရုက္ခေတ်ရသို့ ရောက်ကာ ရှာန္တနု၏သား ဘီရှ္မထံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံ하였다။ ဤကဗျာပိုဒ်သည် မင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပြတ်သားမှုနှင့် စည်းကမ်းတကျ လှုပ်ရှားမှုကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ဓမ္မနှင့်ညီသော အကြီးအကဲထံမှ အကြံဉာဏ်ကို ရယူခြင်းအားဖြင့် ဓမ္မဦးဆောင်သော အုပ်ချုပ်ရေး၏ နမူနာကို ပြသသည်။
वैशम्पायन उवाच
A ruler should act with resolve and humility, seeking guidance from a venerable authority rooted in dharma; the comparison to Indra highlights dignified, duty-bound leadership.
The king departs from his capital and travels to Kurukṣetra, where he approaches Bhīṣma (Śāntanu’s son), setting the stage for receiving instruction and counsel.