Shloka 13
अनु त्वां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृदस्तथा । चैत्यस्थाने स्थितं वृक्षं फलवन्तमिव द्विजा:
anu tvāṃ tāta jīvantu mitrāṇi suhṛdas tathā | caityasthāne sthitaṃ vṛkṣaṃ phalavantam iva dvijāḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြော၏— «ချစ်သားရေ၊ သင်၏အကာအကွယ်အောက်တွင် သင်၏မိတ်ဆွေများနှင့် စိတ်ချင်းနီးစပ်သူများ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ကြပါစေ။ သန့်ရှင်းရာစေတီတော်အနီး၌ ရပ်တည်နေသော အသီးအနှံပြည့်ဝသစ်ပင်ပေါ်သို့ ငှက်တို့ စုပေါင်းလာ၍ နေထိုင်ရာပြုသကဲ့သို့ပင်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A righteous person—especially one in a position of strength—should become a refuge for friends and well-wishers, sustaining them through protection and support, like a fruitful tree that naturally nourishes those who take shelter in it.
Vaiśaṃpāyana uses a vivid simile: as birds gather around a fruit-bearing tree near a sacred shrine, so should the listener’s companions and well-wishers live depending on him—indicating his role as a stable, beneficent support within the moral order.