यजस्व विविधीर्यज्निर्बन्वन्नैः स्वाप्तदक्षिणै: । ययातिरिव राजेन्द्र श्रद्धादमपुर:सर:
vaiśampāyana uvāca | yajasva vividhair yajñair bahvannaiḥ svāptadakṣiṇaiḥ | yayātir iva rājendra śraddhā-dama-puraḥsaraḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– “အရှင်မင်းမြတ်၊ အမျိုးမျိုးသော ယဇ္ဈများကို ပြုလုပ်ပါလော့။ အစာပူဇော်သက္ကာ ပေါများစွာနှင့် ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူတို့အား ပေးအပ်သင့်သော ဒက္ခိဏာကိုလည်း လုံလောက်စွာ ပေးပါ။ ယယာတိ မင်းကဲ့သို့ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အင်္ဒြိယထိန်းချုပ်မှုဖြင့် သင်၏ ပူဇော်မှုကို ဦးဆောင်စေပါလော့။”
वैशम्पायन उवाच
A king should uphold dharma through properly conducted sacrifices supported by generosity (adequate dakṣiṇā) and inner discipline—faith (śraddhā) and self-control (dama) must guide outward ritual.
Vaiśampāyana addresses the king and urges him to perform many kinds of well-provisioned sacrifices, invoking Yayāti as an exemplary royal model whose ritual life was characterized by faith and restraint.