Shloka 2
युधिछिर उवाच कि श्रेय: पुरुषस्येह कि कुर्वन् सुखमेधते । विपाप्मा स भवेत् केन कि वा कल्मषनाशनम्
yudhiṣṭhira uvāca: kiṃ śreyaḥ puruṣasyeha kiṃ kurvan sukham edhate | vipāpmā sa bhavet kena kiṃ vā kalmaṣanāśanam ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— «အို အဘိုးကြီး (ပိတామဟ) ရေ၊ ဤလောက၌ လူတစ်ယောက်အတွက် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးဟူသည် အဘယ်နည်း။ ဘာကိုလုပ်လျှင် ပျော်ရွှင်မှု၌ တိုးတက်သနည်း။ မည်သည့်အကျင့်အကြံဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းနိုင်သနည်း။ ထို့ပြင် မည်သည့်လုပ်ရပ်က သီလမလင် (ကလ္မရှ) ကို အဆုံးသတ်ပေးသနည်း?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classic dharma-inquiry: identifying the action(s) that lead to true welfare (śreyas), worldly happiness, and moral purification—setting up Bhīṣma’s ethical instruction on conduct that removes sin and promotes well-being.
In Anuśāsana Parva’s didactic setting, Yudhiṣṭhira approaches the elder Bhīṣma as a moral authority and asks a sequence of practical questions about the best good, the source of happiness, and the means of erasing sin, inviting a systematic teaching in response.