Shloka 80
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
अक्षरं परम॑ ब्रह्म बलवच्छक्र एव च । नीतिहानीति: शुद्धात्मा शुद्धो मान्यो गतागत:
akṣaraṁ paramaṁ brahma balavac chakra eva ca | nītiḥ anītiḥ śuddhātmā śuddho mānyo gatāgataḥ ||
ဝါယုက ဆို၏—“သူသည် အက္ခရာ (မပျက်မယွင်းသော)၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘြဟ္မန် (Supreme Brahman) ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အင်အားကြီးသော သက္ကရာ (Śakra—အိန္ဒြ) လည်း ဖြစ်၏။ သူသည် နီတိ (တရားမျှတမှု) လည်း ဖြစ်၍ အနီတိ (မူဝါဒမဲ့ခြင်း) လည်း ဖြစ်၏။ သဘာဝအားဖြင့် သန့်ရှင်းသော အတ္တမ၊ အလွန်သန့်ရှင်းသူ၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ၊ လောက၏ သွားလာလာ (လာ-သွား) သဘော—သံသရာလှုပ်ရှားမှု၏ နိယာမ—လည်း ဖြစ်၏။”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents the Supreme as all-encompassing: the Imperishable Brahman that is beyond change, yet also manifest as divine power (Indra). It frames the Absolute as transcending opposites—policy and non-policy—while remaining perfectly pure and worthy of reverence, and as the underlying principle behind worldly movement (the cycle of coming and going).
Vāyudeva is speaking in a didactic passage, describing the nature of the highest reality through a chain of epithets. The narrative function is theological and ethical: to identify the Supreme with both transcendent Brahman and immanent divine rulership, thereby grounding dharma and worldly order in the same ultimate source.