Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 114
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
वाहिता सर्वभूतानां निलयश्व विभुर्भव: । अमोघ: संयतो ह्ुश्वो भोजन: प्राणधारण:
vāhitā sarvabhūtānāṁ nilayaś ca vibhur bhavaḥ | amoghaḥ saṁyato hy aśvo bhojanaḥ prāṇadhāraṇaḥ ||
ဝါယုဒေဝါ မိန့်တော်မူသည်– «သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်သူ၊ သတ္တဝါတိုင်း၏ အမြဲတည်ရာ အားကိုးရာ၊ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သူနှင့် အရှိတရား၏ မူလသဘောဖြစ်၏။ အင်အားမပျက်မယွင်း၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ မြင့်မြတ်သော မြင်းရုပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသူ၊ အာဟာရပေးသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ရှူသက်တမ်းကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises the divine as the universal support and refuge: omnipresent existence that never fails, sustains life, provides nourishment, and exemplifies self-restraint—linking cosmic power with ethical discipline.
Vāyu-deva is speaking in a laudatory passage, enumerating epithets that describe the deity’s cosmic functions (supporting beings, sustaining prāṇa, providing food) and manifestations (as a noble steed), as part of a broader instruction through praise.