Shloka 107
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
बलवांश्वोपशान्तश्न पुराण: पुण्यचज्चुरी । कुरुकर्ता कुरुवासी कुरुभूतो गुणीषध:
balavān śvopaśāntaś ca purāṇaḥ puṇyacakṣuḥ | īśaḥ kurukartā kuruvāsī kurubhūto guṇauṣadhaḥ ||
ဝါယုဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– ထိုအရှင်သည် အင်အားကြီးမား၍ အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သူ၊ အစဉ်အလာအရ ပုရာဏပုရုရှ (Primeval One) ဖြစ်တော်မူ၏။ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏားဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သော ‘ဓမ္မ၏ မျက်စိ’ ဖြစ်၍ ကရုဏာသဘောတော်ရှိသော အရှင်တော်—ကူရုක්ෂೇತ್ರ (Kurukṣetra) ကို တည်ဆောက်သူ၊ ကူရုක්ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူ၊ အမှန်တကယ် ကူရုක්ෂೇತ್ರတော်တည်းဟူသော အရှင်—သည် ဂုဏ်သတ္တိများကို ပေါက်ဖွားစေသော ဆေးမြက်ကဲ့သို့၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဝိရာဂျ (ကပ်ငြိမှုကင်းခြင်း) တို့ကို မွေးဖွားစေတော်မူ၏။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Lord is recognized through virtue (puṇya) and is characterized by power joined with perfect tranquility; devotion to such a being is itself ‘medicinal,’ producing inner virtues like knowledge and dispassion.
Vāyu-deva offers a hymn-like description of the Lord, linking divine qualities to Kurukṣetra—portraying the Lord as its founder, resident, and very essence—thereby elevating the sacred field as a locus of dharma and moral transformation.