Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 6
यास्य घोरतमा मूर्तिर्जगत् संहरते तथा । ईश्वरत्वान्महत्त्वाच्च महेश्वर इति स्मृत:
yāsya ghoratamā mūrtir jagat saṃharate tathā | īśvaratvān mahattvācca maheśvara iti smṛtaḥ ||
ဝါယုက ပြောသည်– «သူ၏ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် လောက၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံး အရှင်သခင်တန်ခိုးနှင့် မဟာဂုဏ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်သဖြင့် ‘မဟေရှ္ဝရ’ (မဟာအရှင်) ဟူသော နာမဖြင့် မှတ်မိကြသည်»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse explains why Śiva is called “Maheśvara”: his supreme sovereignty (īśvaratva) and greatness (mahattva) include the power to dissolve the cosmos through his awe-inspiring form, emphasizing divine authority over cosmic cycles.
Vāyu is describing Śiva’s attributes and names, highlighting a particular fearsome manifestation responsible for cosmic dissolution and concluding that these qualities justify the epithet “Maheśvara.”