Shloka 3
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदु: । घोरामन्यां शिवामन्यां ते तनू बहुधा पुनः
dve tanū tasya devasya vedajñā brāhmaṇā viduḥ | ghorām anyāṃ śivām anyāṃ te tanū bahudhā punaḥ ||
ဝါယုက မိန့်တော်မူသည်– «ဝေဒကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဤဒေဝတော်၌ ရုပ်သဏ္ဌာန် နှစ်မျိုးရှိသည်ဟု သိကြ၏။ တစ်မျိုးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အံ့ဩဖွယ်သော ရုပ်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်မျိုးမှာ ရှိဝ—မင်္ဂလာနှင့် ကရုဏာပြည့်ဝသော ရုပ်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤနှစ်ရုပ်စလုံးသည် ထပ်မံ၍ အမျိုးအစားများစွာဖြင့် နားလည်ကြ၏» ဟု။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A single deity can be understood through complementary aspects: a fierce (ghora) form that inspires awe and restraint, and an auspicious (śiva) form that grants welfare and protection; Vedic tradition further classifies these into many sub-manifestations.
Vāyu is explaining a doctrinal point to his listener(s): according to Veda-knowing Brāhmaṇas, the deity under discussion is known through two principal manifestations—terrible and auspicious—each with multiple differentiated expressions.