Shloka 29
बहुभिववविधै रूपैर्विश्व॑ं व्याप्तमिदं जगत् । तस्य देवस्य यद् वक्त्र समुद्रे वडवामुखम्
bahubhir vividharūpair viśvaṃ vyāptam idaṃ jagat | tasya devasya yad vaktraṃ samudre vaḍavāmukham ||
ဝါယုက မိန့်တော်မူသည်– «ထိုဒေဝတားသည် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဤလောကတစ်ခုလုံးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့ထား၏။ ထိုဘုရား၏ မျက်နှာဟူသည်ကား သမုဒ္ဒရာအတွင်း ပေါ်ထွန်းသော ဝဍဝာမုခ (Vaḍavā-mukha) — ရေအောက်မီး ဖြစ်၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches divine immanence: the supreme deity pervades the whole cosmos through innumerable forms, and even awe-inspiring natural phenomena (like the submarine fire) are expressions of that deity’s power.
Vāyu is describing the all-pervading nature of the deity and identifying the oceanic Vaḍavā-mukha (submarine fire) as the deity’s ‘mouth’, linking cosmic geography and natural forces to a theological vision.