Shloka 5
सदा द्विजातीन् सम्पूज्य कि फलं तत्र मानद । एतद् ब्रूहि स्फुटं सर्व सुमहान् संशयोत्र मे
sadā dvijātīn sampūjya ki phalaṁ tatra mānada | etad brūhi sphuṭaṁ sarva sumahān saṁśayo 'tra me ||
ဝါယုက ဆို၏ — «ဂုဏ်ကို ပေးတတ်သူရေ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ (ဒွိဇ) တို့ကို အမြဲတမ်း ရိုသေစွာ ပူဇော်ကန်တော့၍ မည်သည့် အကျိုးဖလ ရသနည်း။ ဤအကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ အပြည့်အစုံ ပြောကြားပါလော့၊ ငါ့စိတ်၌ အလွန်ကြီးမားသော သံသယ ပေါ်ပေါက်နေသည်»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: it asks what spiritual/ethical merit (phala) arises from consistently honoring the dvija (twice-born), emphasizing that respect and proper reverence toward learned and ritually initiated persons is treated as a significant duty whose results should be understood clearly.
Vāyu, speaking to a respected interlocutor addressed as “mānada,” expresses a strong doubt and requests a clear, complete explanation of the benefit obtained by continually honoring the twice-born.