Shloka 49
प्रस्थित: सुमहातेजा दुर्वासाग्निरिव ज्वलन् | एषैव ते बुद्धिरस्तु ब्राह्मणान्प्रति केशव
prasthitaḥ sumahātejā durvāsāgnir iva jvalan | eṣaiva te buddhir astu brāhmaṇān prati keśava |
အလွန်တောက်ပသော ဒုర్వာသာ ရှင်သည် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းတောက်ပလျက် ထွက်ခွာသွားစဉ် ထပ်မံ၍ ပြောကြား하였다— «ကေရှဝ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် သင်၏ဤသဘောထားဤပညာသည် အမြဲတမ်းတည်မြဲပါစေ» ဟု။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse commends a stable ethical disposition: maintaining unwavering respect and proper conduct toward brāhmaṇas (the learned and spiritually disciplined). It presents such reverence as a lasting ‘buddhi’—a guiding mindset—worthy of blessing.
Vāyudeva reports that the sage Durvāsā, radiant and fiery like blazing fire, departs and offers a final benediction to Keśava (Kṛṣṇa): that Kṛṣṇa’s attitude toward brāhmaṇas should always remain the same—steadfastly respectful and dharmic.