Shloka 19
तस्यान्तरिक्षं पृथिवी दिवं च सर्व वशे तिष्ठति शाश्वृतस्य । स कुम्भे रेत: ससृजे सुराणां यत्रोत्पन्नमृषिमाहुर्वसिष्ठम्
tasyāntarikṣaṃ pṛthivī divaṃ ca sarvaṃ vaśe tiṣṭhati śāśvatasya | sa kumbhe retaḥ sasṛje surāṇāṃ yatrotpannam ṛṣim āhur vasiṣṭham ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်—အလယ်ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံတို့ အားလုံးသည် ထို အနန္တသူ၏ အာဏာအောက်၌ တည်ရှိကြ၏။ သူသည် ဒေဝတားများ (မိတ္တရနှင့် ဝရုဏ) ၏ မျိုးစေ့ကို အိုးတစ်လုံးထဲသို့ ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုအိုးမှပင် မဟာရိရှီ ဝသိဋ္ဌ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုကြ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts the supremacy of the Eternal Lord: all realms—earth, atmosphere, and heaven—operate under his governance. It reinforces a dharmic worldview in which cosmic order and even extraordinary births of sages occur through divine will.
Bhīṣma praises the Eternal Being (understood here as Śrī Kṛṣṇa) and cites a traditional account: the generative essence of the gods (specifically Mitra and Varuṇa) was deposited in a jar, and from that jar the sage Vasiṣṭha is said to have been born.