Shloka 3
कर्मेज्या मानवानां च दानवैहैंहयर्षभ । भ्रष्टैश्चर्यास्ततो देवाश्चेरु: पृथ्वीमिति श्रुति:
karmejyā mānavānāṃ ca dānavair haihayarṣabha | bhraṣṭaiś caryās tato devāś ceruḥ pṛthvīm iti śrutiḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ဟဲဟယာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ (နွားထီးကဲ့သို့ အားမာန်ကြီးသူ) ရေ၊ အစဉ်အလာအရ ကြားသိရသည်မှာ ဒာနဝတို့သည် လူသားတို့၏ ကမ္မနှင့် ယဇ္ဉအခမ်းအနားများကို ပျောက်ကွယ်စေခဲ့၏။ ထိုကြောင့် သင့်လျော်သော အကျင့်အထုံးများမှ ကင်းလွတ်ကာ တန်ခိုးစည်းစိမ်မှ ကျဆင်းသွားသော ဒေဝတော်တို့သည် ဒုက္ခအလွန်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေကြ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When prescribed rites and ethical-religious observances collapse, even the gods are portrayed as losing stability and prosperity; the verse underscores that dharma (sustained through right conduct and ritual order) is a pillar of cosmic and social well-being.
Bhishma recounts a traditional report: the Danavas overpower the gods and disrupt the world’s ritual life, leading to the gods’ loss of splendor and their wandering upon the earth in hardship.