Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गड्जां महातपा: । आनयत् तत्सरो दिव्यं तया भिन्न च तत्सर:
kailāsaṁ prasthitāṁ caiva nadīṁ gaṅgāṁ mahātapāḥ | ānayat tatsaro divyaṁ tayā bhinnaṁ ca tatsaraḥ ||
ဘီရှ္မက ပြော၏— တပဿာကြီးသော ရှင်မုနိတို့သည် ကိုင်လာသသို့ ထွက်ခွာနေသော ဂင်္ဂါမြစ်ကို ထိုဒိဗ္ဗရေကန်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ ဂင်္ဂါဝင်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ရေကန်၏ တံတား/ကန်တားကို ချိုးဖောက်လိုက်၏။ ဂင်္ဂါက ချိုးဖောက်သဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ရေစီးကြောင်းသည် နောက်တွင် «ဆရယု» မြစ်ဟု ကျော်ကြားလာ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights sacred causality in tīrtha-traditions: the power of tapas and the sanctifying force of Gaṅgā shape the land itself, giving rise to revered waterways and places of pilgrimage.
Great ascetics redirect Gaṅgā into a celestial lake; upon entering, Gaṅgā breaks the lake’s barrier, and the resulting outflow becomes known as the Sarayū river.