Shloka 59
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
यही वह पराकाष्छठा, यही वह परम कला, यही वह परम सिद्धि और यही वह परम गति हैं एवं यही वह परम शान्ति और वह परम आनन्द भी हैं, जिसको पाकर योगीजन अपनेको कृतकृत्य मानते हैं ।।
ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံးသော အဆုံးသတ်၊ ဤသည်ပင် အထွတ်အထိပ်သော အနုပညာ/ကောင်းမြတ်မှု၊ ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိ၊ ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒဖြစ်၏။ ထိုအရာကို ရပြီးနောက် ယောဂီတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးစီးသူဟု မှတ်ကြ၏။ ဤသည်ပင် တုဋ္ဌိ (စိတ်ကျေနပ်မှု)၊ ဤသည်ပင် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု)၊ ဤသည်ပင် သြရုတိ (ကြားနာထားသော ဝေဒ)၊ ဤသည်ပင် သ္မရုတိ (မှတ်မိထားသော သာသနာဓလေ့) ဖြစ်၏။ ဤသည်ပင် ဘက္တတို့၏ အဓျာတ္မဂတိဖြစ်၍ ပညာရှိတို့၏ မပျက်မယွင်း ရရှိမှုဖြစ်၏။
वायुदेव उवाच