Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 17
ब्राह्मणा: संश्रिता: क्षत्र न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् । ख्रिता ब्रह्मोपधा विप्रा: खादन्ति क्षत्रियान् भुवि
arjuna uvāca | brāhmaṇāḥ saṁśritāḥ kṣatra na kṣatraṁ brāhmaṇāśritam | kṣatriyā brahmopadhā viprāḥ khādanti kṣatriyān bhuvi ||
အာရ္ဇုနက ပြောသည်– «အို က္ෂတ္တရိယ၊ ဗြာဟ္မဏတို့သည် က္ෂတ္တရိယအမျိုးအစားကို အားကိုး၍ အသက်မွေးကြ၏။ သို့သော် က္ෂတ္တရိယသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် နေထိုင်သူ မဟုတ်။ ဝေဒပညာကို လေ့လာသင်ကြားခြင်းကို အကြောင်းပြ၍ အသက်မွေးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် အမှန်အားဖြင့် က္ෂတ္တရိယတို့ထံမှ ရသောအရာကို စားသုံးကာ ရပ်တည်ကြသည်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the practical interdependence between social orders and criticizes those who use sacred learning as a mere pretext for livelihood, implying that ethical integrity—not just status or scholarship—matters in dharma.
Arjuna speaks in a discussion on conduct and social duties, pointing out that Brahmins often rely materially on Kshatriya patronage, while Kshatriyas are not portrayed as similarly dependent—framing a critique of exploitative or hypocritical religious livelihood.