Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 10
त॑ ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित । अनुशासन्तु मां सनन््तो मिथ्योद्वृत्तं त्वदाश्रयम्
taṁ mamānugrahakṛte dātum arhasy anindita | anuśāsantu māṁ santaḥ mithyodvṛttaṁ tvadāśrayam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «အပြစ်ကင်းသောသူရေ၊ ငါ့ကို မေတ္တာပြုကြောင်း ပြသရန်အတွက် ဤကောင်းချီးကို ပေးသင့်၏။ အကယ်၍ ငါသည် သင့်ကို အားကိုးကာ ခိုလှုံပြီးနောက် တစ်ခါတစ်ရံ မမှန်ကန်သော လမ်းနှင့် ကောက်ကွေ့သော အကျင့်သို့ လွဲချော်သွားလျှင်၊ သီလရှိသူတို့က ငါ့ကို သင်ကြားကာ ပြန်လည်တည့်မတ်စေကြပါစေ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A dharmic person should actively seek correction: if one deviates into false conduct, the virtuous should be welcomed as guides who admonish and restore one to the right path.
Bhishma voices a request framed as a boon: he asks that, should he ever go astray while relying on the addressed noble person, the righteous community (santaḥ) may instruct and correct him.