Shloka 151
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि ब्राह्मणप्रशंशायामेकपञ्चाशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi brāhmaṇapraśaṃsāyām ekapañcāśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «ဤသို့ဖြင့် “သရီ မဟာဘာရတ” အတွင်း၊ အနုရှာသန ပရဝၐ၌၊ ဒါနဓမ္မ (ပေးကမ်းခြင်း၏ ဓမ္မ) အခန်းကဏ္ဍအတွင်းရှိ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ချီးမွမ်းသည့် အခန်း—အခန်းအမှတ် တစ်ရာငါးဆယ်တစ်—သည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လေပြီ»။ ဤအဆုံးသတ်ကော်လိုဖွန်သည် သင်ခန်းစာကို ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အကျယ်ပြန့်သော ဆွေးနွေးမှုအတွင်း ထားရှိသည်– ဓမ္မဖြင့် ဦးဆောင်သော ပေးကမ်းခြင်းနှင့် ပညာနှင့် ယဇ္ဈပူဇာတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်သူတို့အား ရိုသေခြင်း။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse primarily signals closure and situates the preceding instruction within dāna-dharma and brāhmaṇa-praśaṃsā: giving should be aligned with dharma, and society is urged to honor learned custodians of sacred knowledge and ritual duty.
Bhīṣma’s discourse reaches a formal endpoint: the text announces that the 151st chapter—on praising brāhmaṇas within the dāna-dharma section of the Anuśāsana Parva—has concluded.