Shloka 10
भोजनादेव लोकांस्त्रींस्त्रायन्ते महतो भयात् | दीप: सर्वस्य लोकस्य चक्षुश्क्षुष्मतामपि
bhojanād eva lokāṁs trīn trāyante mahato bhayāt | dīpaḥ sarvasya lokasya cakṣuḥ cakṣuṣmatām api ||
ဘိဿမက ဆိုသည်– «အစာကျွေးခြင်းတစ်ရပ်တည်းဖြင့်ပင် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့မှုမှ လောကသုံးပါးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ သူတို့သည် လောကတစ်လောကလုံးကို ထွန်းလင်းပေးသော မီးအိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ မျက်စိရှိသူတို့အတွက်တောင် မျက်စိဖြစ်ကြသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse elevates anna-dāna (the gift of food) as a world-sustaining dharma: supporting Brahmins through feeding is portrayed as protecting society from great fear, because Brahmins embody and transmit sacred knowledge and moral discernment—like a lamp and like eyesight.
In the Anushasana Parva’s instruction on gifts and duties, Bhishma teaches Yudhishthira the ethical power of charity. Here he praises feeding (especially of Brahmins) as a supreme act whose benefit extends beyond the giver and recipient to the stability and well-being of the three worlds.