Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 283
कीर्तयन् प्रयत: सर्वान् सर्वपापै: प्रमुच्यते । इसी प्रकार नन्दीश्वर
kīrtayan prayataḥ sarvān sarvapāpaiḥ pramucyate |
ဘိဿမက ဆို၏—“စိတ်ထိန်းချုပ်၍ ရည်ရွယ်ချက်သန့်ရှင်းစွာဖြင့် ဤအမည်တို့အားလုံးကို ရွတ်ဆိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ဤသို့ဖြင့် နန္ဒီဣශ්ဝရ (Nandīśvara)၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးသူ၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ နွားတံခွန်တော်ရှင်၊ လောကအားလုံး၏ အရှင် ဂဏေရှ (Gaṇeśa)—ဗိနာယက (Vināyaka)—နှင့်အတူ သောမယဂဏ (နူးညံ့သော ဂဏများ)၊ ရုဒြဂဏ၊ ယောဂဂဏ၊ ဘူတဂဏ၊ နက္ခတ်စုများ၊ မြစ်များ၊ မိုးကောင်းကင်၊ ငှက်ဘုရင် ဂရုဍ (Garuḍa)၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် တပသဖြင့် সিদ্ধ ဖြစ်သော မဟာတပသီများ၊ မရွေ့မလျားနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါများ၊ ဟိမဝန္တ (Himālaya) နှင့် တောင်တန်းအားလုံး၊ သမုဒ္ဒရာလေးပါး၊ သင်္ကရ (Śaṅkara) နှင့် တူညီသော သတ္တိရှိသည့် သူ၏ အနုचरဂဏများ၊ ထို့ပြင် ဝိෂ္ဏု (Viṣṇu)၊ ဂျိရှ္ဏု (Jiṣṇu)၊ စကန္ဒ (Skanda) နှင့် အမ္ဗိကာ (Ambikā)—ဤအမည်တို့ကို သန့်ရှင်းသောနှလုံးဖြင့် ကီရ္တန (ချီးမွမ်းရွတ်ဆို) သောသူ၏ အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးသွား၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined and sincere recitation of sacred names (nāma-kīrtana) is presented as a powerful means of moral and spiritual purification, capable of removing sin when done with a pure intention.
Bhīṣma is instructing on religious practice and expiation: he lists divine beings, Śiva’s hosts, cosmic elements, and revered figures, stating that chanting their names with purity frees a person from all sins.