Shloka 43
ओजस्तेजोद्युतिधर: प्रकाशात्मा प्रतापन: । ऋद्धः स्पष्टाक्षरो मन्त्रश्नन्द्रांशुर्भास्करद्युति:
ojastejodyutidharaḥ prakāśātmā pratāpanaḥ | ṛddhaḥ spaṣṭākṣaro mantraś candrāṁśur bhāskaradyutiḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်—ထိုဘုရားသည် အိုဇ (အားမာန်)၊ တေဇ (တောက်ပမှု) နှင့် ဒျုတိ (ရောင်စဉ်) ကို ဆောင်ထားသူ; အလင်းတရားကိုယ်တော်ဖြစ်၍ မိမိ၏ အာနုဘော်ဖြင့် လောကကို ပူလောင်စေကာ အနိုင်ယူတော်မူသူဖြစ်၏။ ဓမ္မ၊ ဉာဏ်၊ ဝိရာဂျ စသည့် အင်အားများဖြင့် ပြည့်စုံသူ; ထင်ရှားသော အက္ခရာတော်မှာ အိုံ (Oṁ) ဖြစ်၏။ ရစ်၊ သာမ၊ ယဇု မန္တရများ၏ ရုပ်သဘောတော်လည်း ဖြစ်၏။ လောကအပူကြောင့် စိတ်ပူလောင်သူတို့ကို လမင်းရောင်ခြည်ကဲ့သို့ အေးမြစေသူ; နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတော်ဖြစ်၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Divine is portrayed as the source of both power and guidance: he illuminates like the sun (knowledge, truth, moral clarity) and cools like moonbeams (mercy, relief from suffering). Ethical strength is thus not mere domination; it is illumination joined with compassionate refuge.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and extols the Supreme through a litany of epithets (commonly aligned with the Viṣṇu-sahasranāma tradition). This verse is one segment of that praise, describing the Lord’s luminous and mantra-embodied nature.