Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 50
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजै: सदा । यत्नवद्धिरुपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुत:,द्विजोंको चाहिये कि वे मन, वाणी और कर्मसे सदा उन भगवानको प्रणाम करें और यत्नपूर्वक उपासना करके उन देवकीनन्दनका दर्शन करें
karmaṇā manasā vācā sa namasyo dvijaiḥ sadā | yatnavaddhir upasthāya draṣṭavyo devakīsutaḥ ||
ကာယဖြင့်လည်း၊ စိတ်ဖြင့်လည်း၊ နှုတ်ဖြင့်လည်း—နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့သည် ထိုဘုရားသခင်အား အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ရမည်။ ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ဝတ်ပြုကာ အနီးကပ်ပူဇော်ပြီး ဒေဝကီ၏ သားတော်ကို မြင်တွေ့ခြင်း (ဒർശန) ကို ရှာဖွေရမည်—သဒ္ဓါသည် အပြုအမူ၊ အတွေး၊ စကားတို့အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသည့် စည်းကမ်းဖြစ်စေရာ။
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches integrated devotion: reverence to the Lord should be expressed through all three channels—actions (karma), inner intention (manas), and speech (vāc). True worship is not merely ritual but a disciplined, continuous orientation of one’s whole life toward the divine, culminating in seeking darśana (direct spiritual encounter).
Īśvara speaks as an authoritative voice, instructing the dvijas on proper religious conduct: they should continually salute the Lord and, with earnest effort, engage in worshipful attendance and seek the vision of Devakī’s son, Kṛṣṇa.