Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 24
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दित: । प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्न: सुतो महान्,अन्तर्धामासे अनिन्द्य प्रजापति हविर्धामाकी उत्पत्ति होगी। हविर्धामाके पुत्र महाराज प्राचीनबर्हि होंगे
antardhāmno havirdhāmā prajāpatir aninditaḥ | prācīnabarhir bhavitā havirdhāmnaḥ suto mahān |
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «အန္တර්ဓာမန် (Antardhāman) မှ အပြစ်ကင်းသော ပရာဇာပတိ (Prajāpati) ဟဝိර්ဓာမန် (Havirdhāman) မွေးဖွားမည်။ ဟဝိර්ဓာမန်မှလည်း သူ၏ ကြီးမြတ်သော သားတော် မင်း ပရာချီနဗർဟိစ် (Prācīnabarhis) ပေါ်ထွန်းလာမည်»။ ဤပိုဒ်သည် သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးဇာတ်ကြောင်းကို တည်ဆောက်ကာ “အပြစ်ကင်း” ဟူသော သဘောတရားဖြင့် စံပြအုပ်ချုပ်သူများနှင့် မျိုးဆက်တည်ထောင်သူများကို ဖော်ပြပြီး၊ မှန်ကန်သော မျိုးရိုးဆက်ခံမှုကို ဓမ္မကျင့်ဝတ်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ရေး အစဉ်အလာ၏ ဆက်လက်တည်တံ့မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic continuity through a revered lineage: progenitors and kings are described as 'blameless,' implying that moral excellence and ritual order are integral to legitimate succession and social stability.
Īśvara is recounting a genealogical sequence: Antardhāman begets the Prajāpati Havirdhāman, and Havirdhāman in turn begets the eminent king Prācīnabarhis.