Shloka 40
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
देववत् सततं साध्वी भर्तारमनुपश्यति । दम्पत्योरेष वै धर्म: सहधर्मकृत: शुभ:
devavat satataṁ sādhvī bhartāram anupaśyati | dampatyor eṣa vai dharmaḥ sahadharmakṛtaḥ śubhaḥ ||
မဟေရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «သီလရှိသော ဇနီးသည် ခင်ပွန်းကို ဘုရားကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ကြည့်ရှု၍ ပြုစုစောင့်ရှောက်သည်။ ဤသည်ပင် ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးတို့၏ ဓမ္မ—တာဝန်ကို မိတ်ဖက်အဖြစ် အတူတကွ ဆောင်ရွက်သော မင်္ဂလာရှိသည့် ပူးပေါင်းသမ္မာတရား၏ လမ်းဖြစ်သည်»။
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the dharma of marriage is a shared, auspicious partnership in righteous conduct (sahadharma). It presents the ideal of the virtuous wife maintaining continual reverent regard for her husband, framing household life as a cooperative moral discipline.
Śrī Mahēśvara (Śiva) is speaking within the Anuśāsana Parva’s instruction-focused discourse, articulating norms of household and marital duty. The statement functions as a prescriptive teaching on how spouses—especially the wife in this verse—should embody dharma within marriage.