Shloka 3
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
केन शीलेन वृत्तेन कर्मणा कीदृशेन वा । समाचारैर्गुणै: कैर्वा स्वर्ग यान्तीह मानवा:
kena śīlena vṛttena karmaṇā kīdṛśena vā | samācārair guṇaiḥ kair vā svargaṃ yāntīha mānavāḥ, prabho ||
«မည်သို့သော သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာဖြင့်၊ မည်သို့သော အကျင့်အကြံဖြင့်၊ မည်သို့သော ကံအလုပ်ဖြင့်၊ သို့မဟုတ် မည်သို့သော သဒ္ဓါစရိုက်နှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့ဖြင့် လူတို့သည် ဤလောက၌ ချည်နှောင်ခံရသနည်း၊ လွတ်မြောက်သနည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်သနည်း?»
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharmic inquiry: heavenly attainment is linked to a composite of inner character (śīla), outward conduct (vṛtta), intentional deeds (karma), and cultivated virtues and observances (guṇa, samācāra). It implies that destiny is shaped not by a single act but by an integrated ethical life.
Śrī Maheśvara addresses the Lord with a formal question, asking for the criteria—qualities and behaviors—by which humans attain svarga. This functions as the opening of an instruction or discourse on righteous living and its results.