Shloka 7
Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
उमोवाच एवं भविष्यत्यमरप्रभाव नाहं मृषा जातु वदे कदाचित् | भार्यासहस्राणि च षोडशैव तासु प्रियत्वं च तथाक्षयं च
umovāca—evaṁ bhaviṣyaty amaraprabhāva nāhaṁ mṛṣā jātu vade kadācit | bhāryāsahasrāṇi ca ṣoḍaśaiva tāsu priyatvaṁ ca tathākṣayaṁ ca ||
ဥမာက မိန့်တော်မူ၏— «အို နတ်တော်တူသော တောက်ပမှုရှိသည့် ကృష్ణရေ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မုသာမပြော။ သင်၌ မယား တစ်သောင်းခြောက်ထောင် ရှိလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့အနက် သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မှုသည် မပျက်မယွင်း တည်မြဲလိမ့်မည်၊ စည်းစိမ်ချမ်းသာလည်း မကုန်ခန်းဘဲ ရှိလိမ့်မည်»။
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds satya (truthfulness) as a defining ethical power: Umā validates her promise by asserting she never speaks falsehood, and the boon is framed as a reliable, dharmically grounded utterance whose results are ‘akṣaya’ (unfailing).
Umā addresses Kṛṣṇa and confirms that what has been spoken will indeed occur. She declares her unwavering truthfulness and grants boons: a vast royal household (sixteen thousand wives), enduring affection within it, and inexhaustible prosperity.