Shloka 5
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
एतन्मे संशयं देव वद भूतपतेडनघ । त्रयो वर्णा: प्रकृत्येह कथं ब्राह्माण्यमाप्रुयु:
etan me saṁśayaṁ deva vada bhūtapate 'nagha | trayo varṇāḥ prakṛtyeha kathaṁ brāhmaṇyam āpnuyuḥ ||
မဟေရှ္ဝရက ပြော၏— «ဒေဝတော်၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ အပြစ်ကင်းစင်သူ—ကျွန်ုပ်၏ ဤသံသယကို ဖြေရှင်းပေးပါ။ ဤလောက၌ ရှုဒြ၊ ဝိုင်ရှျယ၊ ခ္ෂတ္တရိယ ဟူသော သုံးဝဏ္ဏတို့သည် မိမိတို့၏ သဘာဝနှင့် အကျင့်အကြံဖြင့် မည်သို့ ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကို ရရှိနိုင်သနည်း»။
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-question: whether Brahminhood is merely by birth or can be attained through innate disposition and ethical-spiritual conduct, inviting an answer that grounds status in qualities and practice.
Mahēśvara addresses a deity as ‘Lord of beings’ and asks for clarification about how members of the other three varṇas (Śūdra, Vaiśya, Kṣatriya) might, in this world, attain Brahminhood—setting up a doctrinal explanation in the surrounding passage.