Shloka 9
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
युक्तैयोंगवहै: सद्धिग्रीष्मे पजचतपैस्तथा । मण्डूकयोगनियतैर्यथान्यायं निषेविभि:
yuktair yogavahaiḥ saddhi grīṣme pañcatapais tathā | maṇḍūka-yoga-niyatair yathā-nyāyaṁ niṣevibhiḥ ||
မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်—“ယောဂသို့ ဆောင်ကြဉ်းပေးသော သင့်လျော်သည့် စည်းကမ်းများဖြင့် စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်ကာ လေ့ကျင့်မှု၌ အမြဲတမ်း တက်ကြွနေရမည်။ နွေရာသီအပူတွင် ထူးချွန်သော ဝါနပရသ္ထသည် ‘မီးငါးပါး’ တပသကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဟဋ္ဌယောဂ အစဉ်အလာတွင် သင်ကြားထားသော ‘မဏ္ဍူကယောဂ’ (ဖားပုံစံ) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။ အသုံးပြုသမျှ၊ စားသုံးသမျှကိုလည်း တရားမျှတမှုနှင့် သင့်လျော်မှုနှင့် ကိုက်ညီသည့် ပုံစံဖြင့်သာ ပြုရမည်။”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Maintain one-pointedness and pursue yoga through regulated disciplines; undertake appropriate austerities (like pañcatapas for a forest-dweller) and consume or use things only in a manner consistent with nyāya—propriety, justice, and right measure.
Śiva (Mahādeva) is instructing on ascetic-yogic conduct: he outlines concrete practices—summer pañcatapas, regulated maṇḍūka-yoga—and frames them within an ethical rule of right and measured enjoyment (yathā-nyāyam).