Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 463
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
गृहाणि च महाहणि चन्द्रशुभ्राणि भामिनि । भामिनि! वेदीपर शयन करनेसे प्राप्त होनेवाले फल इस प्रकार बताये गये हैं--सवारी, शय्या और चन्द्रमाके समान उज्ज्वल बहुमूल्य गृह
gṛhāṇi ca mahāhāṇi candraśubhrāṇi bhāmini | bhāmini! vedīparaśayana-karmaṇā prāpyaphalāni evaṃ proktāni—savārī, śayyā, ca candramā-sadṛśa-ujjvalāni bahumūlyāni gṛhāṇi |
သီရိ မဟေရှ္ဝရက ဆိုသည်—“အို စိတ်အားထက်သန်သော မိန်းမရေ၊ ဤအရာတို့ကို လက်ခံလော့—လမင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပသော အိမ်ရာအလှများနှင့် ကြီးမြတ်သော လက်ဆောင်များကို။ ဝေဒီပေါ်၌ အိပ်စက်ခြင်းမှ ရရှိသော အကျိုးကို ဤသို့ ကြေညာထားသည်—စီးနင်းရန် ယာဉ်များ၊ အနားယူရန် အိပ်ရာများ၊ လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော တန်ဖိုးကြီး အိမ်များ” ဟူ၏။
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a karmic-ethical linkage: disciplined ritual observance (here, sleeping upon the altar-platform as a prescribed act) is said to yield concrete rewards—status and comfort symbolized by conveyances, beds, and radiant, valuable dwellings.
Śrī Maheśvara addresses a woman (bhāminī), describing and offering/pointing to the fruits of a specific observance connected with the vedī (altar). The statement functions as a promise of merit’s results within a didactic discourse on vows and their rewards.