Shloka 7
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
किंनरैर्यक्षगन्धर्व रक्षोभूतगणैस्तथा । दिव्यपुष्पसमाकीर्ण दिव्यज्वालासमाकुलम्
kiṁnarair yakṣagandharva-rakṣo-bhūta-gaṇais tathā | divya-puṣpa-samākīrṇaṁ divya-jvālāsamākulam ||
နာရဒက ပြောသည်– «ထိုနေရာကို ကိန္နရ၊ ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ရက္ခသ၊ ဘူတ အစုအဝေးများကလည်း ဝိုင်းရံထားကြ၏။ မဟာဒေဝ၏ ထိုဒိဗ္ဗသဘာသည် ကောင်းကင်ပန်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ အရပ်ရပ်၌ ဒိဗ္ဗတေဇော၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏»။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores Śiva’s cosmic sovereignty: beings of many orders—celestial, guardian, musical, fierce, and spirit-hosts—are harmonized around the divine, suggesting that true greatness integrates diverse powers under a higher sacred order.
Nārada is describing the splendor of Mahādeva’s assembly: it is surrounded by various supernatural hosts and is visually characterized by celestial flowers and an all-pervading divine radiance.