Shloka 17
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
तत्र देवो गिरितटे दिव्यधातुविभूषिते
tatra devo giritaṭe divyadhātuvibhūṣite
ထိုနေရာ၌ အံ့ဖွယ်သတ္တုရောင်စုံတို့ဖြင့် တင့်တယ်လှပသည့် တောင်စောင်းပေါ်တွင် တန်ခိုးရှင်သမားတော်တစ်ပါး တည်ရှိနေ၏—သဘာဝသန့်ရှင်းမှုနှင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာတို့ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော သန့်ရှင်းသည့်နေရာ၌ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံမှုတစ်ရပ်အတွက် အခင်းအကျင်းကို ခင်းကျင်းပေးလေ၏။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse primarily establishes a sacred, elevated setting: divinity is associated with purity and auspicious natural spaces. Ethically, it frames the forthcoming discourse or event as occurring in a place conducive to dharmic insight and reverence.
Nārada describes the scene: a divine figure is situated on a mountainside glittering with extraordinary mineral riches, preparing the listener for a significant meeting or revelation in a sanctified landscape.