Shloka 156
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
ओषघध्यो ज्वलमानाश्ष द्योतयन्ति सम तद् वनम् | ऋतुएँ वहाँ उपस्थित हो सब प्रकारके अत्यन्त अद्भुत पुष्प बिखेर रही थीं। ओषधियाँ प्रज्वलित हो उस वनको प्रकाशित कर रही थीं
oṣadhyo jvalamānāś ca dyotayanti samaṃ tad vanam | ṛtavaḥ tatra upasthitāḥ sarva-prakārair aty-adbhuta-puṣpāṇi vikiranti sma ||
နာရဒ မုနိက ပြောသည်– «ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံ့တို့သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ထိုတောကို အရပ်ရပ်မှ ထွန်းလင်းစေ၏။ ရာသီများသည် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အံ့ဩဖွယ် ပန်းမျိုးစုံကို ဖြန့်ကြဲနေကြ၏»။ ဤကဲ့သို့ မြင်ကွင်းဆန်သော ဖော်ပြချက်တွင် သဘာဝသည် သဟဇာတနှင့် မင်္ဂလာပြည့်ဝသကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး၊ စည်းကမ်းတရား (ṛta/ဓမ္မ) အုပ်စိုးရာ နယ်မြေတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကုသိုလ်နှင့် သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှု၏ လက္ခဏာအဖြစ် ပြသသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage uses luminous, orderly nature as a moral-spiritual indicator: where dharma and sacred presence prevail, the world appears harmonized, healing (oṣadhi), and auspicious (flowers, seasons arriving as if to serve).
Nārada is describing a wondrous forest scene: radiant medicinal herbs illuminate the woodland, and the seasons are poetically personified as arriving there and strewing extraordinary flowers everywhere.