Shloka 10
Brahmapūjā-kāraṇa-prśnaḥ and Keśava–Viṣvaksena-stuti
Question on Brahmin veneration; hymn on Kṛṣṇa as cosmic order
दीनश्न याचते चायमल्पेनापि हि तुष्यति । इति दद्याद् दरिद्राय कारुण्यादिति सर्वथा
dīnaś ca yācate cāyam alpenāpi hi tuṣyati | iti dadyād daridrāya kāruṇyād iti sarvathā ||
ဘိဿမက သင်ကြားသည်– ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူတစ်ဦး လာ၍ တောင်းခံသော် ကရုဏာကြောင့် လှူသင့်သည်ဟု– «ဤကံမကောင်းသူသည် အလွန်လိုအပ်နေပြီး ငါ့ထံ တောင်းနေသည်; နည်းနည်းပေးရုံနဲ့ပင် ကျေနပ်လိမ့်မည်» ဟု စဉ်းစားကာ ပေးရမည်။ ထို့ကြောင့် ဆင်းရဲသူတို့အား လှူဒါန်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း မေတ္တာကရုဏာမှ ဖြစ်ရမည်၊ ဂုဏ်ပြုဝါကြွားခြင်း သို့မဟုတ် တွက်ချက်ခြင်းမှ မဖြစ်ရ။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Give charity to the poor out of compassion, recognizing that even a small gift can bring relief; the motive should be mercy rather than display or self-interest.
Bhishma, instructing on dharma, describes the proper inner attitude of a donor when approached by a needy beggar and urges giving to the destitute as a compassionate duty.