Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 136
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें प्रायक्षित्तविधि नामक एक सौ छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāreṇa śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi antargate dānadharmaparvaṇi prāyaścittavidhi-nāmakaḥ ekaśata-ṣaṭtriṃśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မဟာဘာရတ၏ အနုရှာသနပရဝ၌၊ ဒါနဓမ္မပရဝ (လှူဒါန်းခြင်း၏ ဓမ္မ) အခန်းအတွင်းရှိ «ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ/သန့်စင်) နည်းလမ်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ တစ်ရာသုံးဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံးလေ၏။ ဤအဆုံးသတ်ဖော်ပြချက်သည် အမှားကျူးလွန်မှုကို သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့ဖြင့် ဓမ္မတရားအရ ကိုင်တွယ်နိုင်ပုံကို ဘီရှ္မ၏ သင်ကြားချက် ပြီးဆုံးကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
This verse functions as a colophon marking the end of a chapter on prāyaścitta (expiation). The ethical thrust is that wrongdoing is not ignored: it is addressed through recognized procedures of atonement and purification, situated within Bhīṣma’s broader instruction on dharma.
Bhīṣma’s discourse reaches a formal stopping point: the text announces that the chapter titled “Prāyaścitta-vidhi” has been completed within the Dāna-dharma section of the Anuśāsana Parva.