Shloka 135
Agastya-Māhātmya and Vasiṣṭha’s Protection of the Ādityas
Khalina Daityas; Sarayū Etiology
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि भोज्याभोज्यान्नकथनं नाम पज्चत्रिंशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi bhojyābhojyānnakathanaṃ nāma pañcatriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မဟာဘာရတ၏ အနုသာသနပရဝ၌—အထူးသဖြင့် ဒါနဓမ္မပိုင်းအတွင်း— «စားသင့်သော အစာနှင့် မစားသင့်သော အစာကို ဟောပြောခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း တစ်ရာသုံးဆယ်ငါး ပြီးဆုံး၏။ ဤအဆုံးသတ်ကော်လိုဖွန်သည် သင်ကြားချက်ကို ကျင့်ဝတ်လမ်းညွှန်အဖြစ် ချုပ်ဆိုသည်—လှူဒါန်းခြင်းနှင့် မှန်ကန်သော အပြုအမူတို့သည် သန့်ရှင်းမှု၊ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် အစာအဖြစ် လက်ခံသင့်/ရှောင်သင့်ကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းမှ မခွဲနိုင်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon signals that the chapter’s instruction concerns ethical discernment about food—what is permissible (bhojya) and impermissible (abhojya)—presented within the broader framework of dāna-dharma, where purity, restraint, and right choice support righteous living and responsible giving.
This line is a formal closing statement (colophon) marking the end of a chapter in the Anuśāsana Parva. It identifies the larger book (parva), the internal section (dāna-dharma), and the chapter’s title/theme (bhojyābhojyānnakathana).