Shloka 48
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
वन्यैर्बहुविधैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युतम् । पुष्पगुल्मलताकीर्ण कदलीषण्डशोभितम्
vanyair bahuvidhair vṛkṣaiḥ phalapuṣpapradair yutam | puṣpagulmalatākīrṇaṃ kadalīṣaṇḍaśobhitam ||
ဝါသုဒေဝက ပြောသည်— «ထိုအာရှရမ်သည် အသီးနှင့်ပန်း ပေါများသော တောရိုင်းသစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ하였다။ ပန်းပွင့်များ၊ ချုံပင်များ၊ လျားတက်ပင်များဖြင့် နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်ကာ ငှက်ပျောတောအုပ်များကလည်း ၎င်း၏အလှကို ထပ်မံတိုးပွားစေ하였다»။
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the āśrama as a dharmic space: abundance without violence, beauty aligned with simplicity, and a setting conducive to restraint, learning, and righteous conduct. Nature’s ordered richness mirrors the ethical ideal of harmony and self-controlled living.
Vāsudeva describes the surroundings of a hermitage, emphasizing its lush vegetation—fruit- and flower-bearing wild trees, blossoms, shrubs, creepers, and banana groves—creating a serene and auspicious environment for the events and teachings that occur there.