Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 313
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
तस्मात्तु कपिला देया कौमुद्रां ज्येष्ठपुष्करे । ब्रह्म हत्याके समान जो कोई पाप होता है
tasmāttu kapilā deyā kaumudrāṁ jyeṣṭha-puṣkare |
ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်– ထို့ကြောင့် ကာရ္တိကလပြည့်နေ့တွင် ဇျေဋ္ဌ–ပုෂ္ကရ တီရ္ထ၌ ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုသင့်သည်။ ဒါနတစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် ဗြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) ကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပါ သန့်စင်နိုင်သည်ဟု သင်ကြားထားပြီး၊ နွားဒါနတစ်ကောင်၏ ကုသိုလ်သည် သာမန်နွားဒါန တစ်ရာကြိမ်နှင့် တူညီသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ သဘောတရားမှာ– ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အချိန်မှန်၊ နေရာမှန်၊ စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်သော ဒါနသည် အလွန်ထူးကဲသော သန့်စင်အားကို ပေးကာ ဓမ္မ၏ အစီအစဉ်ကို ထောက်ပံ့သည်။
यम उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the exceptional purificatory and merit-giving power of properly performed dāna—specifically, donating a kapilā cow at the sacred place Jyeṣṭha-Puṣkara on Kārtika Pūrṇimā—said to cleanse even extremely grave sins and to equal the merit of many ordinary cow-gifts.
In Yama’s discourse on dharma and religious duties, he prescribes a specific act of charity tied to a particular time (Kārtika full moon) and place (Jyeṣṭha-Puṣkara), emphasizing its extraordinary efficacy as expiation and as a source of puṇya.