Shloka 2
अध्याय १३२ — कर्मणा मनसा वाचा: स्वर्गमार्गः तथा आयुर्विपाकः
Adhyāya 132 — The path to heaven through deed, mind, and speech; karmic results for lifespan
स्थितो हााभिमुखो मर्त्य: पौर्णमास्यां बलिं हरेत् । अग्निकार्य कृतं तेन हुताश्चास्याग्नयस्त्रय:
sthito hābhimukho martyaḥ paurṇamāsyāṃ baliṃ haret | agnikāryaṃ kṛtaṃ tena hutāś cāsyāgnayas trayaḥ ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ပုဏ္ဏမီညတွင် လူတစ်ယောက်သည် ရပ်တည်ကာ လကို မျက်နှာမူ၍ ဘလိ (bali) ဟူသော ပူဇော်အာဟုတိကို ဆက်ကပ်လျှင် ထိုအပြုအမူကြောင့် မီးပူဇော်ပွဲ (အဂ္နိကာရျ) ကို တရားတော်အတိုင်း ပြီးစီးသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ သန့်ရှင်းသော မီးသုံးပါးလည်း အာဟုတိဖြင့် သင့်တော်စွာ ကျွေးမွေးပြီးသားဟု ယူဆကြသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a properly intended and correctly performed offering on the full-moon observance can be counted as fulfilling one’s fire-ritual obligations; dharma values sincere, rule-aligned devotion, sometimes allowing a simplified act to stand in for a more elaborate rite.
Bhishma is instructing about ritual conduct: a mortal who stands facing the full Moon on Paurṇamāsī and offers a bali is deemed to have completed the agni-duty, as though he had made offerings into the three sacred fires.