Shloka 37
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
श्रूयतां तस्य दानस्य यादृशो गुणविस्तर: । कृतं तेन महच्छाद्धं वर्षाणीह त्रयोदश
śrūyatāṁ tasya dānasya yādṛśo guṇavistaraḥ | kṛtaṁ tena mahācchāddhaṁ varṣāṇīha trayodaśa ||
ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်– «ထိုပေးကမ်းခြင်း၏ ကုသိုလ်အကျယ်အဝန်းနှင့် အထူးကောင်းမြတ်မှုကို နားထောင်ကြလော့။ ထိုဒာနကြောင့် ထိုသူသည် ဤလောက၌ပင် ပိတೃတို့အတွက် မဟာရှ္ရာဒ္ဓကို ဆယ့်သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ပြီးမြောက်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏»။
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that a properly directed act of charity connected with ancestral duty (pitṛ-kārya) carries an extensive, measurable spiritual efficacy: it can be equivalent to performing major śrāddha-observances over a long span (here, thirteen years).
Viśvāmitra continues an instruction on the fruits of a specific kind of gift. He calls the audience to listen and declares the result: the giver’s single act is credited as having completed a great śrāddha for the ancestors for thirteen years.