Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 796
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
पितरस्तेन गच्छन्ति सोमलोकमसंशयम् | जो नदी या तालाबके तटसे अपने सींगोंद्वारा कीचड़ उछालकर खड़ा होता है, उससे वृषोत्सर्ग करनेवालेके पितर निस्संदेह चन्द्रलोकमें जाते हैं
pitaraḥ tena gacchanti somalokam asaṁśayam |
သက္ကရာက ဆို၏—“ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကြောင့် ပိတೃများသည် သောမလောကသို့ မသံသယဘဲ ရောက်ကြသည်။” အကြောင်းအရာအရ ဤကဗျာသည် ဝೃષોત్సರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပေးခြင်း) ၏ ကုသိုလ်ကို ချီးမွမ်းသည်—မြစ်ကမ်း သို့မဟုတ် ရေကန်ကမ်း၌ ရပ်ကာ ချိုဖြင့် ရွံ့ကို ပက်လွှင့်နေသည့် နွားထီးတစ်ကောင်ကိုပင် လွှတ်ပေးသူ၏ ပိတೃများသည် မသံသယဘဲ စန္ဒြလောက (လ) သို့ သွားကြသည်ဟု ဆိုသည်။
शक्र उवाच
Educational Q&A
That dharmic giving—here, the meritorious act connected with vṛṣotsarga (releasing a bull)—is believed to directly benefit one’s ancestors, enabling their attainment of the Soma-world.
Indra (Śakra) is affirming the फल (result) of a prescribed charitable act discussed in this section of Anuśāsana Parva: the Pitṛs of the donor attain Somaloka ‘without doubt’.