Shloka 48
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
पितरश्न महाभागा: पूजयन्ति सम तं मुनिम् । उनका यह प्रश्न सुनकर सम्पूर्ण देवता, तपोधन ऋषि तथा महाभाग पितर विद्युत्प्रभ मुनिकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे ।।
pitaraś ca mahābhāgāḥ pūjayanti sma taṃ munim | śakra uvāca: kurukṣetraṃ gayāṃ caiva gaṅgāṃ prabhāsaṃ puṣkarāṇi ca |
မဟာဘဂါ ပိတရ်များ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) သည် ထိုမုနိကို လေးစားစွာ ပူဇော်ကြ၏။ ထိုမေးခွန်းကို ကြားသော် နတ်အားလုံး၊ တပဿာဓန ရှိသော ရသီတို့နှင့် မဟာဘဂါ ပိတရ်တို့သည် လျှပ်စစ်တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော မုနိကို ထပ်တလဲလဲ ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) က မိန့်တော်မူ၍—ကူရုက္ခေတ္တရ၊ ဂယာ၊ ဂင်္ဂါ၊ ပရဘာသ၊ ပုရှ္ကရ ဟူသော သန့်ရှင်းရာ တီရ္ထများကို အမည်ခေါ်တော်မူ၏။
शक्र उवाच
Educational Q&A
Honoring the worthy—especially sages—and remembering sacred tīrthas are presented as dharmic supports; reverence (pūjā) and sanctity (tīrtha-smaraṇa) reinforce ethical life and ancestral obligations.
The Pitṛs are shown venerating a sage; immediately after, Indra speaks and begins enumerating major holy places (Kurukṣetra, Gayā, Gaṅgā, Prabhāsa, Puṣkara), signaling a discussion centered on tīrthas and their religious-ethical significance.