Shloka 33
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
पितर ऊचु. सुमहानेष प्रश्नो वै यस्त्वया समुदीरित:
pitaras ūcuḥ | sumahān eṣa praśno vai yas tvayā samudīritaḥ |
ပိတೃတို့က ပြောကြသည်– “ကောင်းကင်၌ သွားလာသော ဒေဝတမန်တော်ရေ၊ သင် ထုတ်ဖော်မေးမြန်းသော မေးခွန်းသည် အလွန်ကြီးမြတ်၏။ သင်သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ နူးညံ့လျှို့ဝှက်သော အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ မေးမြန်းလာသည်။ နတ်တို့နှင့် မုနိတို့ပင် ဤ ပိတೃကర్మ (pitṛ-karman) —ဘိုးဘွားအတွက် အခမ်းအနား—ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ကျေးဇူးသိတတ်မှု၊ မျိုးရိုးဆက်တင်မှုနှင့် အရင်လာသူတို့အပေါ် ထမ်းဆောင်ရသော ဓမ္မတာဝန်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
The verse elevates pitṛ-karman (ancestral duties such as śrāddha) as a profound dharmic obligation. Honoring ancestors is portrayed as an ethically weighty act praised even by gods and sages, grounding social continuity, gratitude, and responsibility across generations.
The Pitṛs respond to a sky-traveling divine messenger, acknowledging that he has posed an exceptionally important and subtle question. They frame the topic—ancestral rites—as a revered secret of dharma, endorsed by higher beings, preparing to explain its significance.